Tagarchief | onkruid wieden

Composthoop voor dummies

Ik heb ooit verteld hoe ik mijn composthoop ben begonnen, lees hier meer over. Hierbij een stuk van mijn moeder Sophia hoe je gemakkelijk kunt composteren.

In een tuinboekje las ik ooit over een tuinder die prachtige groenten kweekte zonder kunst of koeienmest of compost uit zakken. Hij deed alles met eigen gemaakte compost. Er stond een foto bij van een gelukkig mens met reuzen pompoenen en glimmende komkommers.

Dat wil ik ook, dacht ik. Ik wil ook gelukkig worden zonder teveel moeite. Ik ga een eigen composthoop aan leggen.

Ik liet me informeren door een oude strenge oom die al jaren een volkstuin had. Maar zijn verhaal moedigde me helemaal niet aan. Het leek zo ingewikkeld. Volgens mijn oom moest de hoop opgezet worden op een zorgvuldig uitgezocht stukje grond, niet teveel zon, niet teveel schaduw. Daarop moest na elke 20 cm. groen afval uit de tuin beendermeel, gesteentemeel of hoornmeel gestrooid. Bloedmeel was nog beter. Er moest  vooral geen zaaddragend groen op de hoop en ook geen schillen en stronken. En geen brandnetels en vooral niet teveel gras. En geregeld gieten en een handje kalk niet vergeten en niet teveel van hetzelfde materiaal. En pas op voor broei! Eigenlijk moest ik geregeld een thermometer in de hoop steken.

Ik werd er moedeloos van. In welk tuincentrum of supermarkt haalt een mens bloedmeel of hoornmeel of een compostthermometer? En als tamelijk luie tuinier zag ik mezelf al die handelingen niet doen. Maar…door de jaren heen heb ik ontdekt dat het veel makkelijker kan. Die manier ga ik u laten weten.

Wat is ervoor nodig:

Zoek een plek in de tuin van minimaal een bij twee meter waar je makkelijk bij kan komen met een kruiwagen.

De helft van het stuk kunt u eventueel wat uitdiepen. Met dit stuk begint u.

Het best is om te beginnen met wat grover materiaal, zoals takjes. Zorg dat alles niet groter is dan 15 cm. (zo groot als je hand) Leg dit grove materiaal in een vierkant of rechthoek en laat het midden open. Dit maakt de opbouw van de hoop makkelijker.

Gooi daarbovenop gewoon al uw groenafval dat u kwijt wilt. Als de hoop zo’n 40 cm hoog is maakt u hem met de vork in een vierkante (of rechthoekige) vorm door grote plukken uit het midden van de hoop netjes in een vierkant te leggen en de bovenkant mooi vlak te maken. Daardoor kunt u veel meer afval kwijt. Als u snel van uw compost wilt genieten strooit u er wat kalkkorrels over zoals u suiker over de oliebollen strooit. Daaroverheen strooit u een heel dun laagje aarde. Zo veel dat u net het groen niet meer ziet.

Daarboven gooit u weer alles aan groen dat u kwijt wilt. Na ongeveer 40 cm afval herhaalt u alles weer.

Als de hoop na een poos flink hoog is moet u hem “omzetten”.

U neemt met de vork het bovenste van de hoop en gooit het op de andere helft van het stuk naast het afval. U gaat daarmee door tot de hele hoop omgekeerd is. Probeer de hoop vierkant te houden door eerst de randen op te hogen en later het midden.

U zult merken dat het onderste deel al wat gecomposteerd is. Als de hoop erg droog is kunt u er een paar gieters water over gooien. Als er een droge tijd is versnelt u het proces door de hoop nat te maken en daarna af te dekken, bijvoorbeeld met zwart plastic. Voor uw verse afval gebruikt u de vrijgekomen plek. Het omgooien van de hoop bevordert het composteren dus als u er nog eens een half uurtje aan besteed, hebt u met een half jaar een prachtige compost. Het ziet er natuurlijk niet uit zoals de compost uit de winkel maar het is net zo goed. Er zitten wat takjes en grovere stukjes in maar voor de tuin is dat helemaal niet erg, integendeel. De grootste takjes harkt u weg als u de compost gebruikt of pakt ze weg met de hand. Natuurlijk kunt u het zeven maar ik vind dat een lastig werkje.

U hoeft uw onkruid dus niet te begraven. Dat is eigenlijk kapitaalvernietiging. Het is allemaal toekomstig voedsel.

Een “compoststarter” is echt niet nodig. De bacterieën, pissebedden en wormen doen al het werk voor u.

En voor mensen die al het groen altijd in op een hoop gooien of in een grote compostemmer en het vergeten: Gebruik die grond. Het ziet er soms niet uit maar het zit vol met voeding.

Ontstressen met onkruid

Zittend op het gras, emmertje ernaast voor de opbrengst en verstand op stand by. Het grasveld is nog nooit zo netjes geweest. Even wieden. Het gaat niet om de opbrengst maar zo lekker om na mijn werk even tien minuten onkruid te pulken. Ik heb onder andere klaver, paardebloem en madeliefjes in mijn grasveld. Nou ja, bijna niet meer. Sinds ik thuis een grote tuin heb en bijna gestopt ben met social media is het makkelijk om even de tuin in te duiken. Na het werk, als de kids op bed zijn of gewoon zomaar als pauze van een andere klus. Dromerig kijk ik om me heen en focus daarna op een pol klaver. Alleen dat eruit pulken telt nu. Kids in de zandbak paar meter verderop redden zich wel even zonder mij. Hoe bevredigend om even later halve emmer rommeltjes in de groenbak te deponeren! Begrijp me goed, onze tuin kost veel tijd. Het zijn echter veelal die loze momentjes van even kwartiertje wieden, sproeier verzetten en wat bloemen plukken. Mijn oogst is een stuk ontspannen, ik merk dat ik blijer door kan met de dag.